Ema Destinnová

Hoe kon ik ooit bedenken, dat een uil mij naar jou toe zou brengen?
 
Praag. Een straat die naar boven leidde-plotseling aan mijn rechterhand- een klein antiquariaat, met in het raam; een foto. Een foto van een prachtig statige vrouw, met links van haar een chanoeka.
Een witte uil staat gebogen voor de kandelaar. Kijkt zij naar de uil?
Ik liep naar binnen en vroeg of de foto te koop was. De man met vlasbaardje en dichtgeknepen ogen knikte en pakte de foto uit het kozijn. 
Toen pas zag ik, dat het geen echte uil was. Ik glimlachte en dacht: 'Maar de mijne was echt, mevrouw!' 
Toen ik de lieve witte man vroeg of hij wist wie zij was, keek hij me recht aan en zei resoluut: ,Of course!!' En met een bijna verliefde blik begon hij te vertellen:
'She was a very important woman in Prague, also during World War 1, because of her links with the patriotic Czech resistance. 
This is Ema Destinnová, the most famous singer of Prague! Her real name was Emilie Kittlová. This is a real photo and a rare one of her.'
De man wist niet wat hij aanrichtte met dit verhaal! Ik sprong door de lucht en vroeg alles wat hij wist over haar.
 
Na een lichtgevend moment in het kleine stoffige winkeltje, kocht ik de foto en een boek.
Mijn zoektocht was begonnen met een oneindige reeks aan toevalligheden.
 
Ik liep naar een bankautomaat, waar een biljet uitrolde, met háár gestalte erop!
En dan te bedenken, dat ik zelfs nog nooit van haar gehoord had! Later bracht een bezoek aan het Smetana- huis me opnieuw een geschenk:
Een speciale Destinnová- ruimte, helemaal ingericht met een aantal opera-kostuums, haar reis-piano, foto's, tekeningen en brieven.
Zij zong overal: in Dresden,Berlijn, London-Covent Garden, The Metropolitan Opera in New York, zelfs nog onder Gustav Mahler!
Onder Mahler! Ema Destinnová begon als violiste las ik en schreef romans, poëzie, tekende en 
liet in haar getekende karikaturen op postkaarten aan vrienden, een hilarisch gevoel voor humor zien.
 
Ze wees huwelijksaanzoeken af van Caruso en zelfs Puccini! Ik raakte volkomen gefascineerd!
In haar dagboeken vond men haar laatste wens, toen zij onverwachts stierf in 1930; In haar dode handen, wenste zij een brief geborgen, van haar eerste grote geliefde, van wie zij in deernis altijd gescheiden geleefd had.
En zo geschiedde.
Haar laatste rustplaats: Vyšehrad Cemetery 
 
Wie was je vrouw, die ik tot leven roep
nieuwe heldin-  de ogen van Mahler kennend.
nu lig je voor me- dichtbij de rivier-een andere
Deventer is Praag- weten Moldau en IJssel.
jouw uil kent vast de mijne
 
 
Praag, 2012

 

  (c) Marco Borggreve